Brief aan Mason (1/2 jaar) | Baby, Mama & Persoonlijk

Mason is vandaag precies een half jaar, een half jaar! Wat is dat snel gegaan.. Ik schreef een openhartige brief aan hem, waarbij ik een keer of 10 moest slikken, want jeetje wat ben ik trots op hem maar ook op mezelf.. Want ook ik heb soms mijn twijfels en onzekerheden  en probeer daar mijn weg in te vinden en dat gaat steeds beter.

Hi lieve grote bink,

Jeetje, wat is het hard gegaan, een half jaar ben je nu bij ons en ik kan me gewoon niet voorstellen dat je er niet was. Ik kan en wil  het al zeer zeker niet.   Want jij hebt ons leven verrijkt.   De eerste maanden vond mama veel dingen   spannend en eng.  Stiekem vond ik het best lekker als één van de oma’s wilde oppassen op je.Toen had ik nog verlof en was ik dus hele dagen bij je. Aan de ene kant vond ik het heerlijk om bij je te zijn maar tegelijkertijd ook eentonig en  saai, daardoor zat ik mezelf in de weg en genoot ik dus ook niet optimaal van jou.

Nu mama weer aan het werk is, 3 dagen in de week, kijkt mama op haar werk  er naar uit om naar huis te gaan   en met jou te knuffelen en te spelen. Het is een kwestie van balans zoeken en ik denk dat we die nu samen met z’n drietjes hebben gevonden.  Wij hebben er natuurlijk zelf voor gekozen om ouders  te worden   en ik wist dat ons  leven compleet zou veranderen, maar soms geniet mama ook wanneer zij niet bij jou is. Daar voelde ik me in het begin soms best schuldig over, maar ik weet nu dat het zo goed is. Ik haal namelijk plezier en voldoening uit mijn werk en hobby’s  en  daardoor is mama gelukkiger en dus een leukere moeder voor jou, grote vent.

Ik heb ook een tijdje gedacht dat ik misschien maar helemaal moest stoppen met werken, zodat ik elke dag bij jou kan zijn   en niks meer van je mis, ik weet nog goed toen je 4.5 maand oud was dat ik  je kwam ophalen bij oma en je had gedraaid van je rug naar je buik. (Je had dat   alleen nog gedaan van je buik naar rug en dat had mama allemaal live mee mogen maken.) Dat is dus de keerzijde, dat mama niet alles meer als eerste meemaakt met jou. Maar ik weet   dat ik er   niet gelukkiger van word om te stoppen met werken en dat zal dan ook zijn weerslag op jou hebben, want het is toch veel leuker  om 4 dagen in de week (en s’avonds natuurlijk) een leuke blije moeder om je heen te hebben en een hele dag met je leukste papa en dan nog eens 2 dagen verwend te worden bij je leuke oma’s. En wat genieten zij ook allemaal van jou. Papa vindt het stiekem heerlijk om een dag alleen met jou te hebben  zonder mij. Mama denkt soms namelijk dat ze het allemaal beter weet..

Soms gaan de gedachtes nog steeds wel door mijn hoofd hoor, dat ik er meer voor jou moet zijn. Mijn moeder, jouw oma was er namelijk altijd  als wij thuis kwamen uit school. Lekker samen even wat drinken en een koekje  en maar kletsen. Ik keek er al naar uit als ik naar huis fietste, Mama krijgt nu zelfs tranen in haar ogen als ze er aan denkt. Want ja, dat komt ook door jou, dat mama een softie is geworden.  Toen mama vorige maand de bak van je wandelwagen afhaalde, omdat je er niet meer in paste en het dus tijd was voor je kinderwagen heb ik een traantje gelaten,  misschien zelfs 2. Want het gaat me allemaal veel  te snel. Maar tegen de tijd dat jij naar school gaat, is er waarschijnlijk   al zoveel veranderd  dus we kijken tegen die tijd wel hoe we dat gaan oplossen. One  battle at the time!

Je zou denken dat het niet kan, maar echt elke dag hou ik weer iets meer van jou, ik ben er altijd eerlijk vooruit gekomen dat ik geen baby-mama ben. Mama vind het steeds leuker worden, nu je steeds meer zelf kan en je steeds meer je zelf wordt.  Elke week maak je weer een sprongetje. Wat mama je echt nog even mee wilt geven: Vent, ontwikkel je op je eigen tempo. Mama heeft stiekem die fout wel gemaakt hoor, in het begin, om je  te gaan vergelijken. Zag ik een kindje voorbij komen, net zo oud als jij en die was al druk in de weer met een boekje. Jij? Jij keek niet eens  naar je speelgoed om en was maar druk met je handjes. Een week later deed je het wel hoor en weet ik veel wat dat kindje allemaal niet deed wat jij wel al deed. Ieder kind  is uniek, jij ook vent, dus doe lekker je eigen ding in je eigen tempo!

Jij maakt mij en papa erg gelukkig en ik hoop jij dat ook bent en voor altijd blijft! En lieve schat: Always be yourself, unless you can be BATMAN, then always be BATMAN!  Ik hou van jou, tot aan de maan en weer helemaal terug!

Dikke kus jouw mama!

 

Willen jullie niks meer van Robust-Posch missen volg  dan ook op Instagram, Facebook en Twitter!

4 thoughts on “Brief aan Mason (1/2 jaar) | Baby, Mama & Persoonlijk

  1. Die foto: smelt…..! En ja, zo herkenbaar. Werken en thuis willen zijn, balans zoeken, liefhebben, soms dingen missen. Het hoort er allemaal bij, maar of het ooit went….. Ik vind het in elk geval nog steeds moeilijk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *